Wyrok NSA z 9 kwietnia 2026 r., II GSK 334/23

Kara za nieprzekazanie dokumentów żądanych poza inspekcją lub kontrolą jest nienależna. NSA uchylił wyrok WSA i obie decyzje, a postępowanie umorzył, tak samo jak w sprawie II GSK 148/22.

Inspektor żądał umowy franczyzowej, statutu spółki, danych akcjonariuszy i bilansu w związku z progami koncentracji. Śląski WIF wezwał spółkę akcyjną prowadzącą aptekę we wrześniu 2019 r., w ramach postępowania wyjaśniającego o przestrzeganie art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 Pf, i dał siedem dni pod rygorem kary od 10 000 do 50 000 zł. Spółka dokumentów nie przekazała i wskazywała, że potrzebne dane są w KRS. GIF nałożył 10 000 zł kary z art. 127b ust. 1a Pf, a WSA w Warszawie (V SA/Wa 294/22) uznał, że jedynym warunkiem obowiązku jest wezwanie organu zezwalającego.

NSA odwołał się do kilku wcześniejszych wyroków o tym samym problemie. Art. 37at Pf w ust. 1–7 reguluje inspekcję i kontrolę działalności objętej zezwoleniem, więc ust. 8 o obowiązku przekazania dokumentacji trzeba czytać w tym kontekście. Według NSA „wykładnia celowościowa przepisu art. 37at p.f. prowadzi do wniosku, że ten przepis nie może być wykładany rozszerzająco”. Przepisy kompetencyjne ograniczające wolność gospodarczą (art. 22 Konstytucji) trzeba czytać wąsko. NSA przypomniał też, że według jednolitego orzecznictwa art. 99 ust. 3 pkt 2 Pf dotyczy wydawania nowych zezwoleń. Zarzuty dotyczące zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy uznał za chybione.